เด็กเมืองกรุงเทพ เมืองหลวงของประเทศไทย ใช้ชีวิตอยู่ในแสงสีเสียงมาตลอดทั้งชีวิต 20กว่าปี
มีโอกาสได้ไปเมืองนอก และท่องเที่ยวต่างจังหวัดอยู่เป็นประจำ แต่อาศัยการท่องเที่ยวช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์และนักขัตฤกษ์ ราคาที่พักและที่เที่ยวก็จะสูงตามจึงไม่แปลกเลยที่จะมีคนเที่ยวเป็นจำนวนมาก เพราะไม่ต้องลางาน
การที่มีโอกาสได้ไปไหนมาไหนหลายที่ พบเจอผู้คนมากมาย ได้ศึกษาตัวเอง จึงทำให้รู้ว่าตัวเราเองชอบการท่องเที่ยวธรรมชาติเป็นชีวิตจิตใจ กล่าวบทนำมายืดยาว
บล๊อกนี้ เราจะเล่าถึงชีวิตที่เปลี่ยนไป ไม่มากก็น้อยของการเปลี่ยนแปลงไปในทุกทิศทาง มีทั้งการเปิดร้านกาแฟ ทัวร์ดำน้ำ ปั่นจักรยาน ทำน้ำมันมะพร้าว เล่าวิถีชิวตคนบนเกาะ และสิ่งแปลกใหม่ที่เด็กกรุงคนนึงจะตื่นตาตื่นใจได้
กำเงิน1หมื่น มาเปิดร้านกาแฟที่เกาะด้วยความที่มีลุงมาอาศัยอยู่ที่เกาะ เราเลยได้นับ5แทนที่จะนับ1 เริ่มต้นจากศูนย์ แม้ว่าถ้าจะกลับไปเหลือศูนย์ใหม่ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้ประสบการณ์กลับไปแน่นอน
ประวัติเกาะยาวน้อย จะเขียนบรรยายหัวข้อถัดไป...
ขึ้นเครื่อง6โมงเช้า ตื่นตี3 บินดอนเมือง สายการบินสีเหลือง
ถึงประมาณ 7โมงกว่าจะ8โมงเช้า อากาศสบายๆ แต่เพลียๆกับการตื่นเช้าไปนิดนึง
นั่งรถแท็กซี่จากสนามบินภูเก็ต ไปท่าเรือบางโรง ประมาณ 20นาที แต่สนามบินนี้ไม่มีรถสองแถว หรือรถประจำทางให้บริการ ต้องแท็กซี่และลิมูซีน เท่านั้น ถ้าคนท้องถิ่นก็ดีหน่อยที่มีรถส่วนตัว
ได้มีโอกาสคุยกับพี่แท็กซี่ พี่เค้าบอกว่า กดมิเตอร์ก็จริง แต่มีจีพีเอสจับ ไม่สามารถไปทางลัดได้ ต้องไปทงสายหลักอย่างเดียวเพื่อได้ค่าโดยสารในราคาที่แม่นยำแน่นอน ตัวเราเองรู้สึกว่ามิเตอร์วิ่งขึ้นเร็วมาก เร็วกว่ากรุงเทพสะอีก คิดในใจ มาไม่ทันถึงเกาะ โดนฟันหัวแล้วนะเนี่ย แต่ก็นะ คิดว่าคนทำมาหากิน เรามาถิ่นเค้า เราไม่รู้ทาง นานๆทีก็ช่างมันปะไร
ไปถึงท่าเรือบางโรง เก็บค่าเข้าท่าเรือ คนละ10บาท ถึงเวลารอเรือ จะมีทั้งเรือเร็วและเรือไม้ เรือไม่เดินทาง1ชั่วโมง เรือเร็วเดินทาง30นาที โดยไปเกาะยาวใหญ่ก่อน ก่อนที่จะถึงเกาะยาวน้อย
ลงเรือเร็ว เรือสตาร์ทเครื่องยนต์ ใจนึกว่า เอาว่ะ เต็มที่สักครั้ง มองท้องฟ้าน้ำทะเลสูดหายใจเข้าเต็มปอด
ชีวิตเด็กรุงสู่เกาะ เริ่มขึ้นแล้ว ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น